Ankara’da yaşayan hemşire Melisa Can, 28 yaşında, babasının vefatından sonra sağ kolunda başlayan uyuşma ile hayatı bağısım. 2011 yılında yaşanan bu uyuşma, ilk başta geçici gibi görünse de zamanla şiddetlenerek farklı semptomların öncüsü oldu.
Başlangıçta geçici olduğunu düşündüğü şikayetleri zamanla ilerleyen Can, beklenmedik anlarda nöbet benzeri kasılmalar yaşamaya başladı. Yazarken de yazı yazmakta zorluk çekerken, konuşma bozukluğu da artmaya başladı. Şikayetlerinin her zaman aynı şekilde ortaya çıkmadığını belirtti, zaman zaman nöbet şeklinde kasılmalar yaşadığını söyledi.
2017 yılında nöroloji servisine başvuran Can’a Moyamoya hastalığı tanısı kondu. Doç. Dr. Burak Karaaslan’ın tetkiklerinde Moyamoya hastalığına bağlı olarak sol ana damarda ciddi daralma görüldü. Sokağa çıktıda, hastanın evde ydı gibi bir durum, hastalığın ilerlemesiyle ilgili bilinmezlikleri artırdı.
Yıllar sonra, hastalığın kalıcı inme riskine yol açabileceğini öğrenen Can, yeniden hastaneye başvurdu. Yapılan kontrollerde beynin sol tarafını besleyen ana damarda ciddi daralma tespit edildi. Bypass cerrahisi uygulandı; operasyonla beynin yeterli kanla beslenmesini destekleyecek yeni bir kan akış yolu oluşturuldu.
Dr. Karaaslan, cerrahi müdahale sonrasında Can’ın ameliyat öncesinde yaşadığı şikayetlerin büyük bölümünün geride kaldığını ve uzun vadede ortaya çıkabilecek iskemi ile inme riskinin önemli ölçüde azaltıldığını söyledi. İskemi, inme veya kanama gelişmeden önce erken tanı konulmasının ve gerekli durumlarda yeni kan akış yolu oluşturulmasının önemine dikkat çekti.
Melisa Can, ameliyatın ardından sağlık durumunun iyi olduğunu, “Şu an kendimi çok iyi hissediyorum. Çok iyiyim, çok sağlıklıyım, her şey yolunda” diyerek hislerini paylaştı. Babasının cenazesinde başlayan uyuşmanın farkına vardığını, zaman içinde şikayetlerinin arttığını ve yazı yazamadığını, konuşmakta zorlandığını anlattı.
Bakın, bu süreçte Melisa Can’ın hayatı tamamen değişti. Yeni damar yolu sayesinde beynine yeterli kan akışı sağlandı; geçmişteki riskler büyük ölçüde azaldı. Peki, bu tür müdahalelerin gelecekte kaç kişiye hayat kurtarıcı olacağına dair ne görebiliriz?
Kaynak: Orijinal Haber
